Με άμυνα, ομαδικότητα και Σπανούλη

Δεν ξέρω αν το προσέξατε , αλλά χθες βράδυ ο Γιώργος Πρίντεζης, χωρίς να έχει υποπέσει ούτε σε ένα φάουλ αγωνίστηκε 20 λεπτά. Τα υπόλοιπα 20 στη θέση 4 τα πήρε ο Αγραβάνης. Επίσης δεν ξέρω αν προσέξατε πως ο πρώτος παίκτης σε χρόνο συμμετοχής ήταν ο Ντάνιελ Χάκετ, με 27 λεπτά, τα περισσότερα που έχει πάρει φέτος στον Ολυμπιακό. Ο Σπανούλης αγωνίστηκε 25 και μάλλλον θα προσέξατε πόσο πολύτιμος ήταν για την ομάδα.

Ο λάκκος με τα θηρία* και πώς να δραπετεύσετε.

Tα κλισέ που συναντά κανείς μετά από κληρώσεις και πριν από διάφορες φάσεις ομίλων δεν ισχύουν για το φετινό τοπ-16 της ευρωλίγκα. Καλά τα "οι δύσκολες ή ευκολες κληρώσεις είναι μόνο στα χαρτιά και τα πάντα θα φανούν στο γήπεδο" ή τα "ο Ολυμπιακός είναι μεγάλη ομάδα και δεν τον φοβίζει κανείς", αλλά εδώ πρέπει να παραδεχτεί κανείς το προφανές: το group F είναι ένας κανονικός λάκκος των λεόντων, ένας όμιλος του θανάτου, η επιβίωση από τον οποίο συνιστά επιτυχία πρώτου μεγέθους. Για να το καταφέρει κανείς αυτό πρέπει να βάλει από κάτω ομάδες που είτε έχουν θαυμάσια συνολική λειτουργία, είτε είναι γεμάτες αστέρια, είτε παρουσιάζονται γεμάτες ενέργεια και νέους πρωταγωνιστές.

Τοπ-16. Οι αντίπαλοι του Παναθηναικού.

O όμιλος του Παναθηναικού στο τοπ-16 δεν έχει τα μεγαθήρια που υπάρχουν στον όμιλο του Ολυμπιακού, αλλά όσο να ναι δεν θα είναι και περίπατος. Υπάρχουν δυνάμεις ανερχόμενες και ομάδες με πολύ μεγάλο κίνητρο να βρεθούν εκεί που σπάνια βρίσκονται. Δηλαδή, πόσες φορές έχουν περάσει στους οκτώ η Μάλαγα και η Κουμπάν; Κάποια από τις δύο θα μείνει έτσι κι αλλιώς απ'εξω αν περάσουν οι πράσινοι. Για να δούμε συνοπτικά τους αντιπάλους, με τη βοήθεια απλών στατιστικών από το επίσημο σάιτ της ευρωλίγκα και προηγμένων από το RealGm.

 Το φαβορί.

 Ο όμιλος έχει φυσικά ακλόνητο φαβορί, και αυτό δεν είναι άλλο από τη Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, μία ομάδα η οποία δεν κάνει λάθη. Αυτό δεν είναι παράξενο, καθώς τόσο εκείνη, όσο και η Μπαρτσελόνα που βρίσκεται μαζί της στην κορυφή της λίστας με τις πιο "προσεκτικές" ομάδες,  έχουν προπονητές  που δίνουν έμφαση στο μελετημένο παιχνίδι μισού γηπέδου, χωρίς να "ψοφάνε" να αυξήσουν τα νούμερα των κατοχών.

Ο 'τρίποντος' Καλάθης και 1-2 άλλα πραγματάκια

 

Οι επιδόσεις του Νικ Καλάθη στην πρώτη φάση της ευρωλίγκα και ειδικότερα στα 4 τελευταία (σχετικά) κρίσιμα παιχνίδια , κατέδειξαν ότι ο Παναθηναικός έχει βρει τον παίκτη που θα ηγηθεί της επίθεσης, ειδικά σε ο,τι αφορά την οργάνωση αυτής. Εκτός αυτού όμως, αποτελούν και ένα μάθημα για όσους υποστηρίζουν πως ο Νικ αποτελεί μία μαυρη τρύπα σε ο,τι αφορά το περιφερειακό σουτ. Από εδώ, έχουμε ως γνωστόν την εξής άποψη: εάν δεν πρόκειται για σουτέρ ολκής (π.χ. Ναβάρο) ή για μπετατζή (Νέλσον), για όλους τους υπόλοιπους παίκτες ισχύει το αξίωμα ότι το ελεύθερο σουτ είναι ο καλύτερος δρόμος για να σκοράρει κανείς, και επίσης ο ασφαλέστερος τρόπος για να έχει κανείς μία καλή επίθεση. 

Ο Αρης και η σημασία της "δεύτερης πεντάδας".

Βάλαμε χθες ένα Νεοζηλανδέζικο Sauvignon Blanc , Mount Ara, και απολαύσαμε τον Αρη να παίζει σκυλίσια άμυνα και να κερδίζει άνετα άλλη μία ομάδα με μεγαλύτερο προυπολογισμό από εκείνον. Ο Πρίφτης απέδειξε φέτος τι θαύματα μπορεί να κάνει η σωστή στελέχωση, βρίσκοντας πρώτα από όλα καλούς παίκτες με πολύ μεγάλο κίνητρο. Η μόνη κίνηση που δεν εχει βγει απόλυτα είναι εκείνη του Τσούπκοβιτς, η οποία όμως και αυτή έχει από πίσω σοβαρό σκεπτικό. Επίσης , οι επιδόσεις των Ουάιτ και Κοέν από απόσταση επιτρέπουν έναν μικρό επανασχεδιασμό, που καθιστά τον Τσούπκο μάλλον περιττό.