Fenerbahçe Spor Kulübü.

 

Στην ασιατική πλευρά της Πόλης σε μια συνοικία επάνω στη θάλασσα του Μαρμαρά υπήρχε στις αρχές του 20ου αιώνα ένας φάρος τριγυρισμένος από κίτρινα λουλούδια. Τι ποιο ταιραιστό αλήθεια από το να ονομαστεί η περιοχή "ο κήπος του φάρου", ο μπαχτσες του Φενέρ αν προτιμάτε. Και πόσο αναπόφευκτο ήταν άραγε οι νέοι της περιοχής να ονομάσουν τον ποδοσφαιρικό σύλλογο που ίδρυσαν το 1907 Φενέρμπαχτσέ.
Στην αρχή, όπως όλα τα σωματεία υπό το καθεστώς της αυτοκρατορίας, ήταν παράνομος. Πού να βρεθεί ανοχή σε καθημερινές πράξεις ελευθερίας και αντίστασης... Τα χρώματα και το σήμα τα αποφάσισε ένας ποδοσφαιριστής της, ο Topuz Hikmet, έτσι ώστε να συμβολίζουν την αντίσταση και τη δύναμη της καρδιάς. Κλισεδούρες.

Nίκη πολλαπλής σημασίας

Απόλυτα συγκεντρωμένος ο Ολυμπιακός, απέφυγε τις παγίδες που έστησε στο δρόμο του η Μάλαγα και έφτασε σε μια εμφατική νίκη. Το νικηφόρο αποτέλεσμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν σκεφτεί κανείς οτι επετεύχθη απέναντι σε μια ομάδα τελείως διαφορετική από εκείνη που αντιμετωπισε ο Ολυμπιακός μόλις πριν μια εβδομάδα. Σε αντίθεση με την αναιμική αμυντικά Λαμποράλ, η Μάλαγα (σαν ομάδα Πλάθα) είναι ένα σύνολο που πιέζει τη μπάλα και δε διστάζει να ανοίξει την άμυνα της χάριν της αναχαίτισης των αντιπάλων περιφερειακών. Είναι γενικά μια ομάδα σκληρότερη. Στα παιχνίδια του πρώτου γύρου ο Ολυμπιακός την κέρδισε και στα δύο, αλλά δύσκολα. Μάλιστα στην Ισπανία είχε χρειαστεί ένα εκληκτικό κρεσέντο του Βασίλη Σπανούλη για να τον βγάλει στον αφρό. Χθες, σε παιχνίδι που ο αρχηγός δε βλεπόταν και η ομάδα σούταρε στο γάμο του Καραγκιόζη , οι ερυθρόλευκοι πετυχαν την πιο άνετη φετινή νίκη τους απέναντι στους Ανδαλουσιάνους. Πώς? Μα με την άμυνα και την αξιοποίηση των ψηλών, έναν παραγοντα που φέραμε μπροστά μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναικό. 

Το δίλημμα της Ανατολής

Η ανατολική περιφέρεια του ΝΒΑ έχει γίνει μια κούρσα για δύο. Ο νέος τραυματισμός του Ντέρικ Ροουζ και τα ατέλειωτα προβλήματα των Μπρούκλιν Νετς έχουν βγάλει σχεδόν εκτός κούρσας δύο μεγάλα αουτσάιντερ. Τα πλέι-οφ είναι φυσικά μια τελείως διαφορετική υπόθεση, όμως κακά τα ψέμματα, σχεδόν όλοι περιμένουν τη στιγμή που οι πρωταθλητές Μαιάμι Χιτ θα κοντραριστούν με τους ανερχόμενους Ιντιάνα Πέισερς για μια θέση στους τελικούς του ΝΒΑ. Το ματς-απ τους είναι εκείνο που αυτή τη στιγμή συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα στην Ανατολή και παρά την πάντα υπαρκτή πιθανότητα για ανατροπές στην postseason, οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν. Θα επιχειρήσω σήμερα να τις συνοψίσω και να ρίξω με τη βοήθεια διάφορων πηγών φως στο μέγα ερώτημα: Μπορούν οι θαυμάσιοι Ιντιάνα Πέισερς να εκθρονίσουν τον Βασιλιά? Εχοντας δει προσωπικά κάποια μόλις παιχνίδια θα βασιστώ εν πολλοίς και σε γραφόμενα άλλων, τα οποία σας τα παραθέτω στο τέλος του άρθρου για να κάνετε τη μελέτη σας. 

Η ώρα των φανζ: Ο Κατσίβελης, ο Κάρι και η ισορροπία του τρόμου

Μου ζητήθηκε να επαναφέρω στο facebook τη στήλη "Η ώρα των φανζ" με επιλογές από δικά σας σχόλια επάνω σε θέματα της επικαιρότητας, Εχω σταχυολογήσει (ναι, αμε) μερικά και ήρθε η ώρα να τα μεταφέρω απαντώντας με τη δική μου οπτική. Για να τα δούμε.

Ολυμπιακός και ψηλοί.

Επάνω στη θέση μου οτι ο Ολυμπιακός δεν παίζει πολύ με τους ψηλούς του,  κοουτς που δεν ανήκει στη σελίδα μας (ακόμα) αναφέρει: "Το θέμα είναι αν μπορεί να ανταπεξέλθει και ο ψηλός της ομάδας σε αυτό. Ποιος π.χ. από τους ψηλούς του ολυμπιακού μπορεί να δημιουργήσει από το ποστ και να δώσει τη μπάλα στην αδύνατη; Oι υπόλοιπες ομάδες [...] έχουν τουλάχιστον ένα παίχτη που μπορεί. Μπατίστ, Τόμιτς, Κρστιτς, Μπουρούσης - Μίροτιτς. Αξίζουν δηλαδή οι ψηλοί του ολυμπιακού να πάρουν την ευθύνη από παίκτες με προσωπικότητα όπως ο Σπανούλης;"

Τοπ -16 group F : Μια πρώτη γεύση και λίγα σχόλια

Οι χθεσινές δηλώσεις του Σαούλιους Στομπέργκας οτι η ομάδα του πάει για την πρόκριση στους 8 δείχνει και την επιτυχία του νέου μοντέλου του τοπ-16 που εφαρμόζεται από περυσι. Το πιθανότερο είναι η Ζαλγκίρις να μην τα καταφέρει, όμως τουλάχιστον το σύστημα της δίνει το δικαίωμα να ελπίζει και να χτυπάει τα παιχνίδια. Προς τέρψιν όλων των μπασκετοφιλων το σύγχρονο τοπ-16 έχει ελάχιστα αδιάφορα ματς και πολύ ανταγωνισμό. Η Ζαλγκίρις είναι η μοναδική περίπτωση στην οποία βάζω υπογραφή γιατί όρκο δεν μπορείς να πάρεις για τίποτα έτσι όπως έιναι τα πράγματα.