O πολύτιμος κύριος Γκιστ

Πόσο μακριά είναι μια εμφατική νίκη από μια ήττα? Οσο απέχει μια άδεια ρακέτα από μια γεμάτη, λέει ο (γ)κουρού.

Δεν είναι φυσικά ρητό παγκόσμιας ισχύος ή κανόνας πασών των περιπτώσεων. Μοιάζει όμως να είναι το στόρι της αναμέτρησης του Παναθηναικού με την Τάου ή Κούτσα (πάντα Τάου ρε). Οι Βάσκοι μπορούσαν να γεμίσουν τον χώρο κάτω από το καλάθι με ένα μόνο παίκτη, τον επιθετικά ταλαντούχο αλλά νερόβραστο Τίμπορ Πλάις. Οταν ο Στέφαν Λάσμε αναγκάστηκε να αποχωρήσει μετά το 4ο φάουλ, ο Παναθηναικός φάνηκε οτι εκείνος είχε και δεύτερο. Οχι τον γηραιό Μπατίστ, αλλά τον πολύτιμο κύριο Τζέιμς Γκιστ. Τα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα βρήκαν την Λαμποράλ περίπου χωρίς  ο Πλάις αγωνίστηκε μόνο στα 6. Θεωρητικά και στον ΠΑΟ θα έπρεπε να είχε συμβεί το ίδιο. Δεν συνέβη γιατί απλούσταστα ο Τζειμς Γκιστ ήταν εκεί. Να παίξει άμυνες, να δώσει σκορ και να μαρκάρει ψηλά, χαμηλά και όπου αλλού βάζει ο νους σας. Πόσο διαφορετική θα ήταν άραγε η εικόνα του αγώνα αν το ευέλικτο σχήμα της Λαμποράλ έπρεπε να κυνηγά πάνω κάτω ο Μαυροκεφαλίδης?

Fluctual Nec Mergitur: Μια κάποια εξήγηση

fluctual nec mergitur
Κλυδωνίζεται αλλά δεν βυθίζεται.


Τι συνέβη στον Ολυμπιακό?

Είναι δύσκολο να πούμε, αν και έχω μια άποψη (όπως όλοι, αλλοίμονο). Κατ'αρχάς να διαχωρίσουμε ένα δύο πραγματάκια. Μέχρι το 48-36 στο Μιλάνο μπορεί να πάρει κανείς το βίντεο και να προσεγγίσει τον αγώνα τακτικά. Μπορεί να αναφερθεί π.χ. στην άμυνα με παγίδες στον Σπανούλη όποτε αυτός πήγαινε στα φτερά ή στην άμυνα χωρίς αλλαγές και κάτω από τα σκριν στους περιφερειακούς της Αρμάνι. Ομως μετά το 48-36 και μέχρι και το τελικό 81-51 όλα αυτά μοιάζουν να μην έχουν νόημα. Γιατί και στο παρελθον ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω στο σκορ και γύρισε τα παιχνίδια, ή αν δεν τα γύρισε τουλάχιστον έχασε αξιοπρεπώς. Οχι πάντως έτσι. Είναι αυτό το διάστημα της ομάδας το οποίο μου βάζει υποψίες.

Banvit Bandirma

Μπάνβιτ Μπαντίρμα, 1η στο τουρκικό πρωτάθλημα.

Στις αρχές του 20ου αιώνα η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν υπό την κατοχή και τον έλεγχο της Αντάντ (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) η οποία συντηρούσε το καθεστώς του Σουλτάνου. Το ατμόπλοιο SS Bandirma απέπλευσε από την Κων/πολη στις 16 Μαιου 1919 για την Σαμψούντα μεταφέροντας εκεί τον Μουσταφά Κεμάλ, αξιωματικό του Τουρκικού στρατού με οδηγίες να επιβλέψει την διάλυση της Οθωμανικής ιεραρχίας στην Ανατολία σύμφωνα με τις οδηγίες των τριών ευρωπαίων εταίρων. 

Περίεργα πράγματα...

Οταν ο Ολυμπιακός έκανε το 10-0 στον όμιλο της Ευρωλίγκα, το ρεκόρ αντιμετωπίστηκε από τους περισσότερους σαν ένα αποτέλεσμα συγκυριών. Κάποια παιχνίδια λέει ήταν τυχερός που τα κέρδισε, οι αντίπαλοι ήταν καφενεία, δεν παίζει πολύ καλό μπάσκετ, κάνει μέτριες εμφανίσεις, αν δεν έμπαινε το τάδε σουτ κλπ. Περίεργα πράγματα. Εγώ εχω μάθει τόσα χρόνια πως στο μπάσκετ συνήθως κερδίζει ο καλύτερος μέσα σε ένα 40λεπτό και πως αν δεν υπάρχει τέτοιος, τότε κερδίζει αυτός που θα εκτελεσει καλύτερα τις τελευταίες επιθέσεις και άμυνες.


Υπό αυτή την έννοια μοιάζει μάλλον περίεργο που ο Ολυμπιακός του μέτριου μπάσκετ επικράτησε ολοκληρωτικά της Φενερμπαχτσέ, αναγκάζοντας την να παίξει επί 40 λεπτά στον δικό του φρενήρη ρυθμό. Εκτός αν είναι καφενείο μια ομάδα του Ομπράντοβιτς με στελέχη τους Μπιέλιτσα, Πρελτλντλτνιτς και Μπογκντάνοβιτς. Το σημερινό ποστ επιχειρεί να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να συνοψίσει όσα υποστηρίζουμε για τον Ολυμπιακό από την αρχή της χρονιάς. Οτι δηλαδή, ναι!, ο Ολυμπιακός έχει αδυναμίες σε ριμπάουντ και άμυνα στη ρακέτα, αλλά αυτές είναι οι αδυναμίες μιας γενικά πραγματικά καλής ομάδας. Το τέλειο μπάσκετ δεν το έπαιξε ποτέ κανείς (πλην Παγκρατίου του Τζαλαλή) και δεν έχει κάποιο νόημα να το ψάχνουμε. Οπως επίσης δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να προβλέψουμε που θα φτάσει φέτος ο Ολυμπιακός. Οι δυνατότητες είναι για F4 , ομως δεν ξέρεις ποτέ τι κέντα θα σου κάτσει. Το να βάλεις το χέρι σου στη φωτιά είναι επίσης περίεργο πράγμα.

Back to the Basics

 Μπερδεμένη ομάδα αυτή η Αρμάνι Μιλάνο. Τζεντίλε και Λάνγκφορντ κόντεψαν να τρυπήσουν το παρκέ με τις τρίπλες, ο Χάκετ δεν ήξερε που βρισκόταν, ο Τζέρελς ξεφορτωνόταν τη μπαλα με κάθε ευκαιρία. Ψηλοί σοβαροί δεν υπάρχουν έτσι κι αλλιώς και το συνονθύλευμα του Μπιάνκι λογικά δεν θα μακροημερεύσει.

Ε και?